المفيد ، الإرشاد ، 2 / 120 - 121 - عنه : المجلسي ، البحار ، 45 / 117 - 118 ؛ الحويزي ، نور الثّقلين ، 4 / 487 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 384 - 385 ؛ المشهدي القمي ، كنز الدّقائق ، 11 / 307 - 308 ؛ البهبهاني ، الدّمعة السّاكبة ، 5 / 51 ؛ القمي ، نفس المهموم ، / 408 ؛ مثله الطّبرسي ، إعلام الورى ، / 252 ؛ الإربلي ، كشف الغمّة ، 2 / 66 - 67 ؛ الأمين ، أعيان الشّيعة ، 1 / 614 ، لواعج الأشجان ، / 210 - 211 فحدّث حميد بن مسلم ، قال : كنت واقفا عند ابن زياد حين عرض عليه عليّ بن الحسين عليهما السّلام . فقال : « ما اسمك ؟ » قال : « عليّ بن الحسين » . قال : « أولم يقتل اللّه عليّ بن الحسين ؟ » فسكت . فقال له ابن زياد : « ما لك [ 115 ] لا تتكلّم ؟ » قال : « قد كان لي أخ يقال له عليّ بن الحسين أيضا ، [ فقتله النّاس ] » . فقال : « قد قتله اللّه » .

--> - فرمود : « من ، علي بن الحسين هستم . » ابن زياد گفت : « مگر خدا ، علي بن الحسين را نكشت ؟ » زين العابدين عليه السّلام فرمود : « من برادرى داشتم كه نامش على بود ومردم أو را كشتند . » ابن زياد گفت : « بلكه خدا أو را كشت . » علي بن الحسين عليهما السّلام فرمود : « خدا دريابد جان‌ها را هنگام مرگشان . » ابن زياد در خشم شد وگفت : « تو جرأت پاسخ دادن مرا نيز دارى ؟ وهنوز توانايى بازگرداندن سخن من در تو هست ؟ أو را ببريد وگردنش را بزنيد . » پس عمه‌اش زينب به أو چسبيد وگفت : « اى پسر زياد ! آنچه خون از ما ريخته‌اى ، تو را بس است ! » ودست به گردن زين العابدين انداخت وفرمود : « به خدا سوگند كه دست از أو برندارم تا اگر تو أو را كشتى ، مرا هم با أو بكشى . » ابن زياد به آن دو نگاه كرد وسپس گفت : « علاقهء رحم وخويشى عجيب است . به خدا من اين زن را چنين مىبينم كه دوست دارد من أو را با اين جوان بكشم . أو را واگذاريد كه همان بيمارى كه دارد ، أو را بس است ؟ » رسول محلّاتى ، ترجمه ارشاد ، 2 / 120 - 121